SKRZESZEW – Parafia świętego Stanisława Biskupa i Męczennika

O parafii

Dane o parafii:
Erygowana: ok. 1431 r.
Mieszkańców: 1774
Katolików: 1770

Punkty duszpasterskie:
– kościół parafialny
– kaplica dojazdowa w Czaplach pw. Chrystusa Miłosiernego

Do parafii należą:
Czaple Andrelewicze, Czaple Górne, Czaple Kolonie, Frankopol, Gałki, Ignacpol, Kanabród, Karskie, Liszki, Mogielnica, Mołomotki, Ostrowiec, Rudniki, Skrzeszew, Skrzeszew Kolonia “E”, Wasilew Skrzeszewski, Wasilew Szlachecki, Zaleś.

Rys historyczny

Wielki książę litewski (1392-1430) Witold Aleksander (ok. 1348-1430), uposażając w dniu 1 kwietnia 1428 r. biskupstwo łuckie nadał mu również wieś Skrzeszew (dawniej: Scziszowo), leżącą w ziemi drohickiej. Wkrótce po tym ks. Andrzej z Płońska (zm. 1459), biskup łucki (1425-1459) erygował tutaj parafię, o czym świadczy wzmianka z 1431 r. Mówi ona o ks. Grzegorzu plebanie ze Skrzeszewa (zm. po 1458), budującym kościół, który pełnił jednocześnie urząd oficjała sądowego dla ziemi drohickiej (1431-1458). W 1464 r. zostało ustanowione wójtostwo. W latach 1477-1486 plebanem był ks. Stefan. W 1501 roku ks. Jan Mikołaj Pudełko (Andruszewicz) (zm. 1501/1502), biskup łucki (1491-1501/1502), odnowił erekcję parafii i uposażył kościół pw. św. Stanisława i Matki Bożej w dwie włóki ziemi (Skrzeszew i Wasilew), którymi zarządzał ówczesny pleban skrzeszewski ks. Wojciech. W latach 1519-1554 plebanem był ks. Bartłomiej Lisiecki a w latach 1561-1581 ks. Jakub Skarżyński.
Kolejne nadania poczynił w 1527 i 1532 roku ks. Paweł książę Algimunt Holszański (1485-1555), biskup łucki (1507-1536). W 1537 roku fundację na rzecz Skrzeszewa uczyniła Zofia z Korczewskich Hlebowicz (zm. po 1538), żona (po 1513) właściciela Czapli – Mikołaja Rafałowicza Saczko herbu Korczak. W dniu 20 lipca 1660 roku król polski (od 1648) Jan Kazimierz (1609-1672) ustanowił w Skrzeszewie dwa jarmarki: pierwsze na niedzielę Laetare, drugi zaś na dzień św. Michała (29 września). Tenże monarcha w tym samym uwolnił wieś Skrzeszew od podatków na cztery lata – z powodu zniszczeń wojennych.
W 1705 r. Stanisław Godlewski herbu Gozdawa (zm. 1709), regent kancelarii koronnej (1689), starosta nurski (1688-1709) i kasztelan podlaski (1705-1709), zainicjował budowę obecnego kościoła. Od 1709 roku, wypełniając ślub swego brata – dzieło kontynuował Jan Godlewski (zm. 17 lutego 1717 r.), stolnik (1689-1710) i podkomorzy nurski (1710-1717). Po jego przedwczesnej śmierci budowę ukończyli w 1733 roku: jego siostrzeniec Baltazar (Balcer) Ciecierski herbu Rawicz (1688-1750), s. Tomasza i Jadwigi z Godlewskich, stolnik drohicki (1710-1750) i jego żona (od 1712) Anna Gembicka herbu Nałęcz, córka Jan Pawła Gembickiego (zm. 1 stycznia 1713), kasztelana nakielskiego (1712-1713). Dnia 11 września 1733 roku kościół został konsekrowany przez ks. Józefa Olszańskiego (zm. ok. 1738), sufragana chełmskiego (1725-1736). W 1724 r. ks. Stefan Bogusław Rupniewski (1671-1731), biskup łucki (1721-1731), otrzymał od króla Augusta II Mocnego (1697-1733) przywilej na lokację Skrzeszewa jako miasta. Kolatorem skrzeszewskiej świątyni w 1741 roku byli między innymi – Józef Franciszek Sapieha herbu Lis (1670-1744), podskarbi nadworny litewski (1706-1709; 1713-1744) oraz ks. kan. Michał Jakubowski, proboszcz w Skrzeszewie (ok. 1795). Do 1795 roku Skrzeszew stanowił uposażenie biskupów łuckich.
W 1808 roku Skrzeszew zakupił od władz austriackich Franciszek Obniski (zm. 1843), poseł łosicki na sejm (1818). W 1837 roku odrestaurował on kościół i powiększył świątynię, dobudowując dwie boczne kaplice, pod kierunkiem ks. Stanisława Korzebskiego (1784-1849). W latach 1845-1925 kolatorami skrzeszewskiej świątyni byli między innymi: Józef Ochenkowski (1797-1848), sędzia i prokurator Siedleckiego Trybunału Cywilnego, który w 1845 roku powiększył uposażenie kościoła, i jego syn Karol (1840-1884).
W kościele tym, podobnie jak i w poprzednim, był czczony łaskami słynący Obraz Matki Bożej, raz określanej jako Różańcowej, innym razem jako Częstochowskiej. Niemniej jednak, od dawna ta świątynia do początku XVIII w. słynęła z wielkiego kultu Matki Bożej Różańcowej. Do 1764 roku odnotowano tutaj co najmniej 72 cudowne uzdrowienia. Sanktuarium maryjne w Skrzeszewie było znane szeroko na Podlasiu. Wśród grona ludzi, którzy doznali wiele łask i cudów znajdował się między innymi ks. Stefan Bogusław Rupniewski (1671-1731), biskup łucki (1721-1731), a także fundator obecnej świątyni Stanisław Godlewski.
Podczas działań wojennych w 1915 roku dzwonnica i świątynia zostały mocno uszkodzone: zburzone wieże, ¾ dachu, szyby itd. Odbudową kościoła w 1918 roku kierował ks. Feliks Franczewski (ur. 1866), ówczesny proboszcz skrzeszewski (1913-1921).
W prawym rogu placu kościelnego znajduje się murowana, czworoboczna dzwonnica, zbudowana w I połowie XIX wieku. Na posesji kościelnej stoi nowa plebania oddana do użytku w 1986 roku, która została zbudowana staraniem ks. Stanisława Zajki (adm. 1986-1989).

Kaplica:
Czaple – W 1405 r. wielki książę litewski Witold Aleksander (ok. 1348-1430), nadał wieś Czaple braciom Henrykowi, Piotraszowi, Marcinowi i Andrzejowi z Sarnowa w ziemi wyszogrodzkiej (Mazowsze).

Obecnie znajduje się tutaj kaplica pw. Chrystusa Miłosiernego zbudowana w 1984 roku, pod kierunkiem wspomnianego ks. Stanisława Zajki. Jej poświęcenia dokonał 29 lipca 1984 roku ks. Jan Mazur, biskup siedlecki czyli podlaski (1968-1996).

Oprac. ks. dr Zbigniew Rostkowski

Wspólnoty parafialne
Stowarzyszenie Żywego Różańca
Aktualności

Mapa

Kancelaria parafialna

Czynna:

pon-sob: bezpośrednio przed i po Mszy św.

Msze Święte

Niedziele i święta:
kościół parafialny: 8:30, 10:00, 11:30; kaplica w Czaplach: 10:00
Dni powszednie:
7:30 lub 17:00 (czas zimowy 16:00)

Inna nabożenstwa

Msze św. w święta niebędące dniami wolnymi od pracy:
kościół parafialny: 8:30, 17:00
kaplica w Czaplach: 10:00

Odpusty:
8 maja – św. Stanisława Biskupa i Męczennika
16 lipca – Matki Bożej Szkaplerznej
29 września – św. Michała Archanioła

Nabożeństwo adoracyjne:
przed III Niedzielą Adwentu

Rocznica poświęcenia kościoła:

Księża w parafii

Proboszcz

Ksiądz kanonik dr Sławomir Mazur (1991)

Penitencjarz