Wieś Sadowne (dawniej: Sadowo lub Sadów) wchodziła w skład dóbr raźnieńskich, stanowiących od 1404 roku uposażenie Kapituły Kolegiaty Warszawskiej św. Jana Chrzciciela (od 1434 do 1795). W 1514 roku kapituła ta ustanowiła wójtostwo w Sadownem, nadając mu dwie włóki ziemi. Wieś początkowo należała do parafii Brok. Jednak z powodu dużych trudności i niebezpieczeństw, na jakie byli narażeni wierni zdążający do kościoła w Broku, zaistniała potrzeba lokacji nowej świątyni. Kapituła na posiedzeniu generalnym 10 kwietnia 1524 roku, czyli w drugą niedzielę po Wielkanocy, wydała dokument fundacyjny i uposażeniowy dla kościoła i proboszcza w Sadownem, w dekanacie kamieńczykowskim. Kapituła Kolegiacka Warszawska nadała wówczas plebanowi: cztery włóki ziemi, dziesięciny z Kołodziąża i Sadownego, prawo do łowienia ryb w Bugu oraz stawie zwanym Jaź i korzystania z lasów. W tej też sprawie we czwartek po św. Bartłomieju 26 sierpnia 1524 roku przed Konsystorzem Archidiakonatu Pułtuskiego, a także ks. Rafałem Leszczyńskim (zm. 24 marca 1527 r.), biskupem płockim (1523-1527), stawił się delegat Kapituły - ks. kan. Stanisław Boniecki herbu Bończa (zm. po 1558), proboszcz stromecki, przasnyski i radwankowski, który pełnił jednocześnie funkcje: pisarza ziemskiego czerskiego (1515) oraz scholastyka i oficjała warszawskiego (1538). Na jego wniosek, a także drugiego delegata Kapituły ks. Mikołaja Żukowskiego, kanonika płockiego został wydany w Pułtusku dnia 13 września 1524 roku akt erekcyjny kościoła w Sadownem. Pierwszy mały, drewniany kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Mikołaja Biskupa wzniósł w latach 1524-1525 delegat Kapituły Warszawskiej wspomniany ks. kan. Stanisław Boniecki, który w tym czasie mieszkał w Mrozowej Woli (dawniej Ugoszcz oraz Mros Nowa) i zarządzał dobrami raźnieńskimi. Poświęcenie świątyni odbyło się przy udziale prawie całej kapituły w maju 1525 roku. Pierwszym plebanem został mianowany 6 października 1525 roku ks. Jan Drogoszewski z Drogoszewa (prob. 1524-1530). Kolejnym był ks. Jan Poddębek. Na wniosek innego plebana ks. Walentego Jeziorkowskiego (prob. 1560-1581) w 1580 roku Kapituła Warszawska poszerzyła wczesniejsze uposażenia kościoła sadowieńskiego, a sto lat później sprowadziła tutaj wielu osadników zwanych Kurpiami. Na miejscu pierwszej, starej świątyni Kapituła Warszawska postanowiła wznieść kolejną nową. To zadanie otrzymał zarządca dóbr raźnieńskich (do 1748) - prałat i delegat Kapituły Warszawskiej ks. Antoni Kazimierz Ostrowski (1713-1784), przyszły biskup kujawsko-pomorski (1753-1777) i arcybiskup gnieźnieński (1777-1784). W 1747 roku postawił tymczasową kaplicę i plebanię, a w 1748 roku - na miejscu poprzedniej - zbudował drewnianą, „na podmurowaniu” z dwiema wieżami świątynię pw. św. Jana Chrzciciela i św. Kazimierza. Jej konsekracji dokonał 17 lipca 1803 roku prepozyt jadowski - ks. Franciszek Remigiusz Zambrzycki z Zambrzc (1746-ok. 1816), biskup tytularny Dardanus (10 grudnia 1781 r.), sufragan kijowski (1781-ok. 1816). Funkcję proboszcza (1729-1751) w tym czasie pełnił ks. Antoni Paweł Zembrzuski (1689-1751). W dniu 15 stycznia 1793 roku Kapituła Warszawska powiększyła fundusz kościoła sadowieńskiego, staraniem byłego wicekustosza kościoła kolegiackiego w Warszawie - ks. kan. Jakuba Minaszowicza (1746-1800), ówczesnego proboszcza (1789-1800). W 1816 roku dobra raźnieńskie, a wraz z nimi Sadowne, zostały przekazane (za twierdzę zamojską) przez rząd Księstwa Warszawskiego Stanisławowi Kostka hr. Zamoyjskiemu (1775-1856). Dnia 6 grudnia 1824 roku nabył je Andrzej hr. Zamoyski (1800-1874), który w 1834 roku przeprowadził gruntowny remont kościoła parafialnego. W ramach represji popowstaniowych w 1866 roku większość beneficjum kościelnego została zabrana przez władze carskie i przekazana oficerowi rosyjskiemu Andrzejowi Hulanickiemu. Od 1898 roku zwolennikiem budowy nowej świątyni był ks. Adam Sadowski (1842-1909), proboszcz sadowieński (1892-1905). Jego staraniem Urząd Gubernialny w Siedlcach przyjął 30 października 1901 roku projekt arch. Kazimierza Zajączkowskiego (1854-1904), głównego budowniczego powiatu węgrowskiego (1881-1904), wykonany już w 1898 r. Podjęte dzieło kontynuował ks. Stefan Obłoza (1847-1924), kolejny proboszcz w Sadownem (1905-1922). Obecny murowany kościół w stylu neogotyckim został zbudowany w latach 1906-1909 na miejscu starej świątyni, staraniem wspomnianego ks. Stefana Obłozy. Dzieło budowy w trzeciej części wsparł syn Andrzeja Zamoyskiego - hrabia Zdzisław (1842-1925), dziedzic klucza jadowskiego i kołodziążskiego (1875-1911). Autorem poprawionej wersji pierwszego projektu był arch. Zygmunt Zdański z Urzędu Gubernialnego w Siedlcach, który razem z Wacławem Wędrowskim z Warszawy nadzorował również prace budowlane. Wznoszenie fundamentów rozpoczęto 14 czerwca 1906 roku. Roboty murarskie wykonał majster Wacław Wędrowski. Poświęcenia kamienia węgielnego w dniu 24 czerwca 1907 roku dokonał ks. Ignacy Jasiński (1860-1944), dziekan węgrowski (1914-1919). Budowę ukończono 26 września 1909 roku, a 3 października tegoż roku w święto Matki Bożej Różańcowej odbyło się poświęcenie świątyni, którego dokonał miejscowy proboszcz ks. Stefan Obłoza. Konsekracji nowej świątyni dokonał w niedzielę po św. Bartłomieju Apostole, czyli 27 sierpnia 1910 roku ks. Franciszek Jaczewski (1832-1914), biskup lubelski i administrator apostolski diecezji podlaskiej (1889-1914). W 1915 roku wojska rosyjskie zarekwirowały trzy dzwony, które rewindykowano w 1923 roku. Na początku II wojny światowej ok. 13 września 1939 roku Niemcy spalili wikariat i budynki gospodarcze, a świątynię zamienili na tymczasowy obóz dla polskich jeńców wojennych, niszcząc przy tym i rabując wiele sprzętów liturgicznych. W czasie działań wojennych w 1941 roku został uszkodzony dach oraz wybito wiele szyb. W tym też roku wojska niemieckie zabrały cztery dzwony. Pierwsza gruntowna reperacja dachu została przeprowadzona w 1948 i 1950 roku, staraniem ks. Józefa Makarewicza (1886-1952), ówczesnego proboszcza (1925-1952). Na placu przed kościołem stoi murowana kapliczka wzniesiona w stylu gotyckim w 1917 roku, staraniem ówczesnego wójta i prezesa Dozoru Kościelnego Antoniego Brudko. Obok kościoła, po drugiej stronie drogi, znajduje się stara, drewniana plebania zbudowana w latach 1827-1828, kosztem parafian i Andrzeja hr. Zamoyskiego, pod kierunkiem ks. Szymona Banaszewskiego (zm. 1858), proboszcza sadowieńskiego (1824-1832). Tuż przy niej stoi piętrowa murowana plebania zbudowana w 1977 roku przez ks. Piotra Aleksandrowicza (1904-1981), ówczesnego proboszcza (1952-1981). Na posesji kościelnej ks. kan. Marian Zbieć, proboszcz sadowieński (1981-2003) wzniósł w latach 2002-2003 nowy budynek parafialny, który został poświęcony 27 grudnia 2003 roku przez ks. bp. Antoniego P. Dydycza. Po drugiej stronie kościoła stoi dom parafialny, który został wzniesiony w latach 1942-1943 pod kierunkiem ks. Józefa Makarewicza (prob. 1925-1952). Obecnie mieszkają w nim księża wikariusze. Kaplice: Kołodziąż - Murowana kaplica pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy zbudowana została w latach 1985-1986, staraniem ks. kan. Mariana Zbiecia (prob. 1979-2003). Jej projekt wykonał inż. Wiesław Ratajski z Węgrowa. W dniu 4 czerwca 1986 roku została poświęcona przez ks. Jana Mazura, biskupa siedleckiego czyli podlaskiego (1968-1996). Mrozowa Wola (dawniej Ugoszcz oraz Mros Nowa) - Kaplica pw. Chrystusa Miłosiernego zbudowana została w latach 1991-1992 staraniem ks. kan. Mariana Zbiecia. Projekt wykonał inż. Wiesław Ratajski z Węgrowa. Jej poświęcenia dokonał w dniu 13 czerwca 1992 roku ks. Władysław Jędruszuk (1918-1994), biskup drohiczyński (1991-1994). Zarzetka - Murowana kaplica dojazdowa pw. Narodzenia NMP zbudowana została w latach 1983-1984, staraniem ks. Mariana Zbiecia. Projekt wykonał inż. Wiesław Ratajski z Węgrowa. Jej poświęcenia dokonał w dniu 28 czerwca 1984 roku ks. bp Wacław Skomorucha (1915-2001), biskup tytularny Zoara (21 listopada 1962 r.), sufragan siedlecki czyli podlaski (1962-1992). Dnia 8 kwietnia 2004 roku ks. bp Antoni P. Dydycz zezwolił na umieszczenie tabernakulum oraz na stałe przechowywanie Najświętszego Sakramentu.

Oprac. ks. dr Zbigniew Rostkowski

Apostolat Modlitwy za Kapłanów „Margaretka”

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży

Koła Misyjne

Koło Przyjaciół „Radia Maryja”

Stowarzyszenie Żywego Różańca