GRANNE – Parafia świętego Jana Chrzciciela

O parafii
Dane o parafii:
Założona: 07.02.1491 r.
Mieszkańców: 658
Katolików: 554

Punkty duszpasterskie:
– kościół parafialny
– kaplica w Kobyli pw. Miłosierdzia Bożego

Do parafii należą:
Głęboczek, Głody, Granne, Kobyla, Kolonia Osnówka, Kolonia Wyręby, Kruzy, Leśniki, Nowe Granne, Osnówka, Wiktorowo.

Rys historyczny

Wieś Granne została założona w 1453 roku na surowym korzeniu przez dziedzica Krzemienia i Sielca – Michała (Miszki, Miśki) Wesztortowicza (zm. po 1473), łowczego hospodarskiego (1466-1473). Jego żona Katarzyna razem z synem Janem Miszkowiczem Wesztortowiczem, łowczym Wielkiego Księstwa Litewskiego (1486-1491), dnia 7 lutego 1491 roku ufundowała w Grannem pierwszy kościół pw. św. Mikołaja, Wniebowzięcia NMP, św. Jana Chrzciciela oraz św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Jego pierwsze uposażenie stanowiły między innymi trzy włóki ziemi w Grannem, pięć włók w Głęboczku i część w Łazach. Jednym z pierwszych proboszczów grannieńskich był ks. Mikołaj z Malowej Góry (1514-ok. 1531). W późniejszych wiekach parafia miała zacnych kolatorów, którymi byli między innymi: w 1514 roku – dziedzic Krzemienia i Sambocza Stanisław Wesztortowicz (zm. 1520), dnia 21 lipca 1520 roku – Mikołaj Szczytowicz (Szczyt) herbu Jastrzębiec, marszałek hospodarski (1522-1531), dnia 10 maja 1531 roku – Wencław Kostewicz (zm. 1532), dworzanin marszałek królewski (1511-1532), od 1598 Mikołaj Kiszka (ok. 1565-1620), starosta drohicki (1588-1620). Do grona dobrodziejów dołączył w 1659 roku Stefan Oborski herbu Pierzchała (zm. 1666), starosta liwski (1637-1648) i poseł ziemi liwskiej (1638).
W czasie „potopu szwedzkiego” kościół został obrabowany i uszkodzony w 1657 roku, a w 1674 roku został całkowicie spalony. Jego odbudowę rozpoczął w 1678 roku ks. Jan Gnatowski (prob. 1659-1679), ale z racji na niechęć ówczesnych kolatorów, zrezygnował on ze stanowiska proboszcza grannieńskiego.
W 1684 roku właścicielem Grannego został Jan Franciszek Lisiecki (zm. 10 listopada 1705 r.), miecznik podlaski (1664-1705), ożeniony z Marianną Irzykowiczówną, wdową po wspomnianym staroście Stefanie Oborskim. W tym samym roku zbudował on kolejną drewnianą świątynię, pod kierunkiem ks. kan. Krzysztofa Klepackiego (zm. 1697), ówczesnego proboszcza (1680-1697). W drugiej połowie XVIII wieku kościół ten wymagał gruntownego remontu. Jednak ówczesny dziedzic Aleksander hr. Ossoliński (1724-1804), starosta drohicki (1757-1774), miecznik wielkiego księstwa litewskiego (1775-1789), postanowił ufundować nową świątynię, którą wystawił w 1782 roku, pod kierunkiem ks. Wojciecha Godlewskiego (1731-1807) ówczesnego proboszcza (1778-1807). Niestety po dwóch latach w 1784 roku uległa ona spaleniu od uderzenia pioruna.
Czwarta świątynia pw. św. Jana Chrzciciela została zbudowana w 1784 roku przez Józefa Kajetana hr. Ossolińskiego (1728-1834), kasztelana podlaskiego (1790-1795), i stanowiła bardzo udaną budowlę pod względem architektonicznym. W ramach represji za udzielanie przez ks. Antoniego Stankiewicza (prob. 1885-1886) posług religijnych prześladowanym unitom zza Buga, w dniu 4 lipca 1886 roku kościół w Grannem został zamknięty i opieczętowany – na rozkaz cara Aleksandra III (1845-1894) z dnia 5 czerwca 1886 roku. Po zerwaniu plomb przez pewnego mężczyznę w dniu 24 czerwca 1891 roku Iwan S. Kachanow (ur. 1826), generał-gubernator grodzieński i wileński (1884-1893), w dniu 18 sierpnia 1892 roku wydał nakaz rozbiórki kościoła. Polecenie wykonano przed 26 sierpnia 1892 roku pod kierunkiem urzędnika Kobyłeckiego, a wszystkie sprzęty przeniesiono do kościoła perlejewskiego. Od tego czasu przez 35 lat wierni uczęszczali do kościoła w Perlejewie.
Dnia 3 maja 1927 roku, staraniem ks. Jana Chomickiego (1876-1942), proboszcza perlejewskiego (1905-1927), została wznowiona działalność parafii w Grannem. Pierwszym proboszczem (1927-1930) został wówczas ks. Władysław Miłaszewski (1885-1954). Dzięki jego zaangażowaniu wkrótce został postawiony tymczasowy, drewniany kościół. W 1932 roku został on gruntownie przebudowany i powiększony o chór przez ks. Antoniego Dulińca (1889-1964), proboszcza grannieńskiego (1931-1939). W czasie II wojny światowej wojska sowieckie zamieniły kościół na wojskową kuchnię i stołówkę, niszcząc ołtarz i ławki.
Budowę obecnej świątyni rozpoczął w 1948 roku ks. Tomasz Miłkowski (1906-1963), ówczesny proboszcz (1941-1948), według projektu arch. inż. Stanisława Bukowskiego (1904-1979) z Białegostoku. Jego dzieło kontynuowali kolejno: ks. Stanisław Płonowski – w latach 1958-1960 i ks. Roman Wodyński – latach 1960-1962. Dnia 29 lipca 1962 r. kościół został poświęcony przez ks. dr. Michała Krzywickiego, (1895-1967), administratora apostolskiego diecezji pińskiej (1950-1967). W latach 1968-1976 ks. Wojciech Wasak (prob. 1968-1976) dokonał całkowitego wystroju kościoła. Świątynię konsekrował dnia 11 sierpnia 1973 roku ks. bp Władysław Jędruszuk (1918-1994), administrator apostolski diecezji pińskiej (1967-1991).
W pobliżu kościoła stoi murowana plebania, która została wzniesiona w 1967 roku przez ks. Hieronima Jaworowskiego (1925-2001), proboszcza w Grannem w latach 1962-1968, a w latach 2011-2012 gruntownie odrestaurowana przez ks. Piotra Klejzerowicza.
Kaplica:
Kobyla – Kaplica pw. Miłosierdzia Bożego. Początkowo nabożeństwa były odprawiane w budynku gospodarczym jednego z mieszkańców Kobyli, który dzięki staraniom ks. Jana Wasilewskiego, ówczesnego proboszcza (1986-1990) od 1988 roku zaczął pełnić funkcję kaplicy dojazdowej. W dniach od 7 do 24 sierpnia 1994 roku ks. Marek Toruński, proboszcz grannieński (1992-1999) wraz z parafianami i p. Janem Sidorczukiem, przewodniczącym Komitetu Budowy Kaplicy, przeniósł tutaj drewnianą kaplicę z parafii Szmurły. Pracami stolarskimi kierował zaś p. Jan Puchalski z Niemyj Nowych. Msza św. w nowej kaplicy została odprawiona po raz pierwszy 11 sierpnia 1995 r. W dniu 6 kwietnia 1997 roku poświęcił ją ks. Antoni P. Dydycz, biskup drohiczyński. Tenże ordynariusz w roku następnym dekretem z dnia 19 maja nadał kaplicy wezwanie Miłosierdzia Bożego.

Oprac. ks. dr Zbigniew Rostkowski

Wspólnoty parafialne
Stowarzyszenie Żywego Różańca
Aktualności

Wdzięczna pamięć

Po sprawowanej Mszy św. 12 maja br., ks. bp Piotr Sawczuk poświęcił nagrobek śp. ks. Franciszka Mastalerczuka, byłego proboszcza par. św. Jana Chrzciciela w Grannem.

Mapa

Kancelaria parafialna

Czynna od pon do sob w godzinach:

7:00 – 9:00

Msze Święte

Niedziele i święta:
kościół parafialny: 9:00, 12:00, kaplica w Kobyli: 10:30
Święta niebędące dniami wolnymi od pracy:
kościół parafialny: 9:00, kaplica w Kobyli: 10:30
Dni powszednie:
7:30

Inne nabożeństwa

Odpust:
24 czerwca – Narodzenie św. Jana Chrzciciela

Nabożeństwo adoracyjne:
29 września – św. Michała Archanioła i dni następne

Rocznica poświęcenia kościoła:

Księża w parafii